![]() |
|
|||
|
|
||
Oprichten Een blues band oprichten lijkt misschien moeilijk, maar dat is slechts schijn. 't Is allemaal veel eenvoudiger dan u denkt, tenminste, als u zich houdt aan enkele regels, zoals: Hou
het aantal leden op 3 of 4: minder is moeilijker, meer ook. Koop daarna
The Best of Elmore James, Muddy Waters, Sonny Boy Williamson (de tweede,
die andere is te moeilijk), Little Walter, Slim Harpo en Stevie
Ray Vaughan. Zorg dat iedereen ernaar luistert en leer dan alles naspelen.
Ga met z'n allen naar Antwerpen en steek u in het nieuw: puntlaarzen,
een nette zwarte broek en dito hemd zal volstaan (vooral géén
bloemetjeshemd!). De zanger kan er eventueel nog een hoed bijkopen met
pluimen. Een zonnebril misstaat ook niet: u kan er makkelijker uw sproeten
mee verbergen. Ga eveneens op zoek naar brylcreem en geef uw kapsel er
een dagelijkse behandeling mee. Zoek enkele afbeeldingen van fifties vetkuiven
en vraag uw kapper om uw haar op deze wijze te modelleren. Geföhnd
haar kan absoluut niet. Een tattoo op de bovenarm is bevorderend voor
uw imago. Let daarbij op dat u geen pinup laat tattoeëren maar het
hoofd van een ouwe neger. Neem geen herkenbare smoel zoals die van Albert
Collins of Jimmy Reed, kies voor een of ander obscure figuur. Voorbeelden
vindt u genoeg in Back
To The Roots of Block. Samen met de andere groepsleden alle Ingmar
Bergman films achter elkaar bekijken helpt in niet geringe mate om de
ware blues spirit te laten doordringen. Indien één (of meer)
van de leden bovendien over een oldtimer beschikt bent u al een heel eind
op weg! Een van de grootste uitdagingen is het vinden van de juiste groepsnaam. Als nieuwbakken blues band kan u niet komen opdraven met een naam als "De 12 maten", "Karel en De Deugnieten", "De Uitschuivers", "Jaak & Zijn Kornuiten". Een naam van een bluesband hoort in het Engels, punt. Het toevoegsel "Blues" mag, maar is niet noodzakelijk: "The Carl Feet Blues Band" wordt dan "The Carl Feet BB". Andere adjectieven als "Rolling, Jiving, Sliding, Stomping, Howling, Walking, Peeping en Jumping" kunnen ook, maar hoed u voor het toevoegsel "Rocking"; dit roept namelijk de ergernis op van allerlei bluespuristen en u wil toch graag serieus genomen worden, niet? Leuke woordspelingen kunnen, maar probeert u vooral een link te leggen met oude wagens (Chevy, Buick, Ford e.d. meer), het rauwe nachtleven (Night Life, Night Time ...) of dieren (Cat, Dog, Bullfrog en Snake passen goed bij blues). Indien de zanger een egotripper is en de anderen wat dommer en meegaand, dan kiest u best voor omschrijvingen van lichamelijke aard: Big Carl & His Stompers, Little Tony & The Peepers, Long Tall Jack & The Jumpers, Fat Mike & the Walking Skelets... Neem allemaal een abonnement op Back To The Roots en/of Block en zorg dat u zo uit het vuistje minstens 10 namen van prewar bluesvertolkers kan citeren. De songtitels van Robert Johnson kunnen opnoemen is een sterk pluspunt (dat zijn er minder dan 30, moet dus kunnen). De drummer en de bassist hoeven hier niet aan mee te doen. Neem een demo bandje (een cd is nog beter) op met hooguit drie of 4 nummers. Dust My Broom, Help Me, Pride And Joy en King Bee zijn hiervoor geknipt. Indien gevraagd kan u dan altijd verwijzen naar het eclectische karakter van uw blues band: u speelt zowel Chicago- als Louisiana Blues en u beseft heel goed de invloeden van de moderne Texaanse blues giganten. Begin vervolgens alle bluesfestivals af te dweilen en deel uw demo opnames uit aan de juiste mensen. Probeer altijd een backstage pasje te versieren, want daar zitten de VIP's, de belangrijke lui. Vrije radio's zijn bijzonder geschikt en altijd bereid om uw groep te promoten: ze aanvaarden immers alles en nodigen u meestal meteen uit voor een uitgebreid interview in hun studio's. Wees niet ongerust dat men u moeilijke vragen stelt: zij weten er even weinig van als u. Zorg ook dat u alle festival organisatoren kent zodat u uw demo niet aan de verkeerde persoon geeft. Maak vooraf een biootje dat lekker leest en indruk maakt en vraag zeker niet meer dan 500 Euro voor een optreden. In zo 'n bio vermeld u NIET dat uw groep optrad in de parochiezaal van Genoelselderen. Op het podium Het
is van vitaal belang dat u op een podium de juiste houding aanneemt. Oefen
vooraf met z'n allen in het repetitie kot en spreek af wie wat mag zeggen
en wie niet. Meestal voert de zanger het woord. Op het podium spreekt
u in het Engels tegen het publiek want dat hoort zo. Na een drumsolo roept
u iets in de aard van: "CARL V! GIVE HIM A HAND!!!!!!". De bassist
mag enkel glimlachen en met het hoofd schudden. Uitzonderlijk kan hij
na een gitaarsolo zoiets brullen als: "MONSTER JACK! WHAT ABOUT HIM??!!!",
maar daar houdt het mee op. De drummer mag wild te keer gaan maar mag
beslist zijn mond niet openen op het podium (elders eigenlijk ook niet).
De zanger dient zich te concentreren op de dames in het publiek. Voorover
buigen en met een priemende blik in hun ogen kijken maakt indruk. Dit
mag u nooit doen met een dame die omarmd wordt door haar vriend/echtgenoot,
want daar komt ellende van. Na
het optreden Zorg dat u altijd een visitekaartje bij hebt. Laat dit ontwerpen door een kenner die weet hoe een "blues" stijl er hoort uit zien. Deel deze naamkaartjes kwistig rond en vergeet zeker niet de fotograaf zodat hij u een dubbel van de genomen foto kan opsturen. Gebruik zoveel mogelijk foto's in uw bio en laat iemand een fraaie website voor u ontwerpen waar u dezelfde foto's kan gebruiken. Indien u zelf een computer heeft, zwijg er dan over. Computers en blues gaan niet samen. Stuur uw info ook naar Bobtje Blues zodat alle BBL's (Bekende Blues Liefhebbers) in het bezit van een zo een ding jullie leren kennen. Succes!
Reglement van de blues Geen
enkele van de knopjes zal ooit werken zoals bedoeld.
Grootste leugens in de bluesbusiness De
boeking staat nu vast. |